امروز آوردمش خونه خیلی دوسش دارم یه احساس تازه ... اولین باری که دیدمش عاشقش شدم خیلی ظریف بود عاشق ظرافتش شدم گفتی کم بش زل بزن الان یارو فکر می کنه خریدارشی! گفتم خب هستم گفتی:ای بابا تو که یه دونه داری گفتم دیگه اونو نمی خوام گفتی:بده که اینقد زود از همه چی خسته می شی! گفتم : می دونم بده.ولی می خوامش اینو می خوام بهش حس دارم خندیدی! گفتی تو به آدما حس نداری چه جوریه که به این ماس ماسک دل بستی؟گفتم بش نگو ماس ماسک اسم داره گفتی:پس قضیه جدیه تو وقتی چیزیو دوس داری روش اسم می ذاری.حالا اسمش چیه؟گفتم:فریبرز خان! خندیدی!دو روز بعد برام آوردش می دونم تو ازش خواستی. مرسی که برات اهمیت دارم  ممنون که وقتی به چیزی حس دارم بهم می دی حتی اگه ازش یه عالمه داشته باشم ممنون که  دوسم داری با این همه بد قلقی!ممنونم ...

می نویسم 27 شهریور 88 ساعت 5:45 ...می نویسم عاشقتم جوجوی خاله می نویسم مرسی که کمک کردی آسون بیاد می نویسم نفس که می کشه جونم باهاش بالا پایین می ره می نویسم گریه هاش و خنده هاش برام حکم زندگی رو داره...می نویسم...می نویسم...ولی فقط می نویسم... فقط تو می دونی توی دل من چه خبره البته شایدم نبودی آخه  هیچوقت یه جوجو تو بغلت نذاشتن بگن این خواهر زادته!

امروز یعنی 30 شهریور...بارون میومد... گریه هامو پاک کردم نخواستم ببینی می دونستم می بینی گفتی رو پله سرده نشین سرما می خوری گفتم چرا باید بره؟جای کیو تنگ کرده؟چرا یکی میاد یکی میره؟تو نمی خوای خنده هامو ببینی؟گفتی مگه رفته؟ گفتم نه ولی می خواد بره گفتی هر وقت رفت گله کن گریه کن الان بخند حالا که هنوز هست ...گفتی چاره ایی نیست نازی...پاشو از رو پله ها سرما می خوری

امروز صب به این همه روز فکر می کردم که ازت ننوشتم به اینکه به ازت نوشتن عادت کردم به اینکه توی این همه روز چی پیش اومد که ننوشتم همه اش مث فیلم از جلو چشمم می گذره حتی فکرش خسته ام می کنه یه وقتایی به حرف اون پسر مو قرمز کک مکی می رسم که می گفت یه نفر نمی تونه این همه احساسو باهام داشته باشه وگرنه می ترکه دختره گفت دامنه احساساتش اندازه قاشق چای خوریه! فکر داشتن اون همه احساس با هم خسته ام می کنه...! فکر اینکه چه آسون همه چی ممکنه عوض شه دیوونم می کنه...!

میگم ازینایی که میان گه تناول می کنن خسته ام! می گی ای بابا! بازم حرف بد زدی؟ میگم ترکوندنشون واسه تو کار سه سوته! میگی ۱۸ ساله داری زر زرای این قوم وحشی رو تحمل می کنی این چند روز آخرم روش! می گم از بزدلیشون خسته شدم می گی تحمل کن می گم دارم همین کارو می کنم می خندی! می گی بزرگ شدی دختر! می خندم می گم دیگه دیگه! می ری بقیه فیلمتو ببینی فیلمی که بازیگرش شدم من و یه شهر پر آدمای احمق من و یه دنیا آدم وحشی که پاچه می گیرن! من و ۱۸ سال زجر کشیدن به خاطر اینکه قانون مسخره شونو قبول نکردم. قبول نکردم زیر یه چادر مشکی کارای مشکی! کنم قبول نکردم حاج خانمی بشم که  لنگ نگاه یه هرزه مث خودشه قبول نکردم به این جماعت احمق که مث شتر مرغ عقلشون از چشمشون کوچیکتره اهمیت بدم به حرفاشون به کاراشون یادمه خودتم همینو خواستی همیشه بهم می گفتی ریا بده.بده که آدم چادرو یه وسیله کنه واسه قایم کردن کارای هرزش. الان راضی ام از قانونی که شکستم از قانونی که توام دوسش نداری راضی ام از اینکه تو منو خوب می شناسی همین جا دعا می کنم واسه همه احمقای این شهر واسه همشون واسه شفاعتشون واسه اینکه اینقد بزرگ شن که با حرفای مزخرف خودشونو در حد یه حیوون پایین نیارن از دور داد می زنی نمی شه! می گن چی؟ میگی اینکه همه احمقا درس شن نمی شه! ولی دعا کن احمقا یه وقتایی با خودشون خلوت کنن این شدنیه!

می رم جلو آینه به خودم خیره می شم به خودم قول می دم جواب بدیاشونو با خوبی بدم به خودم قول می دم جواب حماقتشونو ندم صدای خنده ات می پیچه تو خونه عاشق خنده هاتم

هوا چقد خوبه!

هر روز می گم: لیوانا بالا واسه هر کی رفته!

زندگی مال منه خودم می دونم چی بهتره...